Warning: Use of undefined constant ddsg_language - assumed 'ddsg_language' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/zoopsycholog/public_html/blog/wp-content/plugins/sitemap-generator/sitemap-generator.php on line 45
Wprowadzanie Nowego Kota | BLOG ZOOPSYCHOLOGA * kociego i psiego psychologa * * specjalisty relacji człowiek - zwierzę towarzyszące * behawiorysty

Wpisy oznaczone ‘wprowadzanie nowego kota’

Jak wprowadzać nowego kota do domu, w którym jest już inny kot?

piątek, 20 Lipiec 2012

kot w klatce

Gdy decydujemy się mieć kilka kotów, najłatwiej jest wziąć kocięta, gdyż zaczną się one zachowywać jak rodzeństwo, nawet jeśli nie są z jednego miotu. Koty żyjące razem od młodego wieku podtrzymują wzajemne więzy, pielęgnując od czasu do czasu wzajemnie swoją sierść. Dzieje się tak wśród mieszkających razem kotów, nawet jeśli nie są ze sobą spokrewnione.

Wprowadzając nowego kota do domu, w którym mieszka już jeden osobnik wymaga trochę wysiłku, który trzeba będzie włożyć na początku. Owszem, wielu właścicieli często wpuszcza nowego kota „na żywioł” do kota-rezydenta lub kociej gromadki i zostawia to własnemu biegowi – zobaczymy jak się dogadają, jakoś to będzie… Później bywa coraz gorzej, problemy wymykają się spod kontroli, bo zamiast spodziewanej "miłości od pierwszego spojrzenia" następuje wojna. Tacy opiekunowie nie zdają sobie sprawy, że swoją beztroską zawsze przysparzają kotom niepotrzebnego stresu. A przecież można kotom (i sobie, w przypadku, gdy pierwsze spotkanie naszych kociaków rozpocznie się od wojny) zaoszczędzić tego stresu. Bardzo często bywam wzywany do takich przypadków, więc wiem, o czym mówię.

  • Wprowadzanie kociaka

Odpowiednie przygotowanie i praca będzie miała duże znaczenie dla przyszłych relacji między zwierzętami. Twój kot traktuje dom jak swoje legowisko i wprowadzenie nowego, nawet jeśli to jest małe kocię, nie musi go zachwycić. Dlatego w takich przypadkach zawsze proponuję kilka sugestii, które mogą okazać się pomocne (są różne podobne techniki, ja proponuję jedną z nich):

– umieść kocię wraz z legowiskiem, jedzeniem, wodą i kuwetą w przestronnej klatce w pomieszczeniu, do którego Twój kot niechętnie zagląda;

– pozwól maluchowi biegać po mieszkaniu, kiedy nie ma w tym czasie starszego kociego domownika;

– otwórz drzwi do pokoju z klatką, kiedy kocię je i postaw miskę ze smacznym jedzeniem dla starszego kota blisko klatki;

– każdego dnia zmniejszaj stopniowo odległość między kotami, kiedy je karmisz;

– wymieniaj posłania między kotami, aby mogły poznać wzajemnie swój zapach;

– poświęć sporo uwagi kotu, który do tej pory mieszkał z Tobą, ale nie przesadzaj;

– przenoś klatkę z kociakiem do innych pomieszczeń, aby Twój kot zrozumiał, że nowy domownik ma prawo wstępu do wszystkich pomieszczeń;

– cały proces oswajania może trwać nawet kilka tygodni (czas trwania w zależności od charakteru kotów), zanim otworzysz klatkę;

– trzymaj w pogotowiu poduszkę, by w razie wybuchu agresji szybko rozdzielić zwierzęta (nigdy nie wolno tego robić gołymi rękami ze względu na ryzyko poważnych zranień).

Bezpośrednia pomoc zoopsychologa może bardzo ułatwić ten proces.

  • Wprowadzanie dorosłego kota

W przypadku wprowadzania nowego dorosłego kota, gdy w domu jest już dorosły kot technika jest nieco inna, gdyż np. zamknięcie w klatce dorosłego kota może być dla niego bardzo stresujące. Nowy kot powinien być zamknięty w osobnym pokoju, a nie w klatce. Zwierzęta powinny być również zaznajamiane stopniowo. Proces ten składa się z trzech podstawowych etapów:

1) Zapach
Twój kot powinien poznać zapach nowego domownika. Koty mają rozmieszczone wokół głowy gruczoły, które wydzielają feromony, przekazujące pozytywne sygnały bezpieczeństwa i zaufania. Zapach nowego kota należy rozmieścić w pomieszczeniach, gdzie przebywa dotychczasowy domownik oraz na jego ciele i to samo zrobić z jego zapachem (można też głaskać na przemian jednego kota i potem drugiego, by w ten sposób przenieść na nich ich zapachy). Stosujemy tu tzw. kompresy familiaryzacyjne. Można to zrobić w następujący sposób:

– przygotuj małą ściereczkę z włókna naturalnego lub delikatną bawełnianą rękawiczkę (można też użyć popularnych bawełnianych płatków kosmetycznych);

– dość zdecydowanym ruchem pogłaszcz nią kocią głowę, szczególnie okolic policzków, podbródka i czoła;

– potrzyj tym materiałem drugiego kota oraz powierzchnie w jego pomieszczeniu: w każdym z czterech kątów (i odwrotnie: zapach drugiego kota zostawiamy w pomieszczeniu i na ciele pierwszego); ponadto znaczenia familiaryzacyjne umieszczamy na dole ścian w miejscach wspólnotowych.

Można też zamieniać pomieszczenia, w których koty przebywają; tzn. pierwszego kota umieszczamy w pomieszczeniu, w którym przebywał drugi kot, natomiast drugiego w pomieszczeniu pierwszego. W przypadku większej ilości kotów (np. 3) robimy to rotacyjnie: w pierwszym dniu każdy kot jest w swoim osobistym miejscu – kot A w miejscu 1, B w 2, C w 3; drugiego dnia kot A przechodzi do miejsca kota B, kot B do C, a C do A; trzeciego dnia kontynuujemy rotację; czwartego dnia powracamy do stanu początkowego; piątego dnia zamieniamy miejsca kota A i C itd. Koty wymieniamy terytoriami codziennie lub co dwa dni. Terytoria warto codziennie spryskać feromonami uspokajającymi np. Feliway (do nabycia w sklepie zoologicznym).

2) Widok
Twój kot powinien mieć możliwość obejrzenia nowego kota, zanim dojdzie do kontaktu fizycznego. Można to osiągnąć np. za pomocą metalowej siatki umieszczonej w drzwiach.

3) Dotyk
Fizyczny kontakt należy umożliwić kotom dopiero po upływie stosownego czasu. Każdy kot reaguje na zapach i widok innego kota inaczej, dlatego też ich kontakt powinien być uzależniony od osobowości obu osobników. Każdego opiekuna kusi, aby wtrącić się w czasie ich pierwszego kontaktu, ale lepiej pozostawić im całkowitą swobodę w układaniu wzajemnych relacji w ich własnym języku, chyba że jest poważne zagrożenie bójką i odniesieniem poważnych obrażeń.

Zakończenie procesu adaptacji zauważymy, gdy kot zacznie pozostawiać znaki familiaryzacyjne poprzez pocieranie policzkami, szyją i okolicą nasady ogona w swoim nowym ograniczonym otoczeniu.

Najtrudniej jest wprowadzić nowego kota do domu, w którym dotychczasowy rezydent zawsze mieszkał sam, gdyż ma on silny instynkt terytorialny. Wprowadzenie trzeciego, czwartego czy piątego kota jest zazwyczaj mniej dramatyczne (gdy posiadamy więcej niż jednego kota, przybysza oswajamy z każdym z nich z osobna).

Po procesie oswojenia się ze sobą kotów, bezpośredni kontakt nowego kota z rezydentem (lub kotami) powinien odbyć się w miejscu wspólnotowym. Korzystamy z posiłków, aby rozproszyć głodne koty i określić jak nowy kot się zachowuje, kogo automatycznie respektuje, a komu się narzuca. Agresorzy powinni być przywołani do porządku (strumień wody). W żadnym przypadku kot nie może być głaskany, jeśli przejawia zachowania agresywne, niezależnie od tego czy jako atak czy jako obronę. Pieszczoty mogą mieć miejsce tylko wtedy, gdy koty są spokojne i wesołe. Wiele zależy od tej fazy. Dlatego najbardziej agresywne koty w grupie powinny być trzymane osobno, karmione w swoim miejscu, wyłączone w ten sposób z pierwszych spotkań. Ich futro powinno być nadal pocierane kompresami familiaryzacyjnymi, nasyconymi zapachem nowego przybysza. Związek tworzy się najpierw między kotami najbardziej towarzyskimi. Dowodem na to jest wzajemne wylizywanie i ocieranie. Dopiero potem można skontaktować z nowym przybyszem najbardziej agresywne koty. Czasem – jako ostateczność – może być konieczne zastosowanie środków farmakologicznych lub ziołowych, łagodzących reakcje agresywne, ale o tym decyduje zoopsycholog (po leki na receptę kieruje do lekarza wet.).